Herhangi bir suç mahallini alıp oraya bir sahne diyebilirler.

Polisler ve sanıklar, suç mahallinde trajik bir prodüksiyonun parçasıdır artık. Kamera açıları tartışılır, ışık ayarlanır. Gerçek, sahneye “otursun” diye yeniden i
DEVAMInşa edilir. “Kurbanı Oynamak”, bir suçun izini sürüyor gibi görünür; oysa o sırada neyi gördüğümüz değil, ona nereden baktığımız ve o bakışta nasıl konumlandığımızın peşindedir.

Rusya’nın o kendine has tavizsiz sertliği ve kara mizahıyla kurulan bu dünya; görmenin, anlatmanın ve rol almanın ortak noktasına açılır. Orada kesin kararları bırakalı çok olmuştur.

Çünkü bazen mesele, ne yaptığımızdan ziyade, hangi hikâyenin içinde başrolü kaptığımızdır.
DAHA AZ GÖSTER