Yirmi yıl sonra çalan bir kapı.
Yarım kalmış bir arkadaşlık.
Geçmişin izinde dağılan bir gece.

Azize’nin yıllar sonra yaptığı bir ifşa, geçmişte bıraktığını sandığı en yakın arkadaşı Bülent’i yeniden karşısına ç
DEVAMIıkarır. İkili, akıllı evin yapay zekâ asistanın da tanıklığında, aynı geçmişin farklı parçaları arasında gidip gelirken; hafıza, suçluluk ve suskunluk giderek birbirine karışır.

Geçmiş, bir gecede yeniden kurulur.
Ve bazı anılar, hatırlandıkları anda eskisinden daha zor taşınır.

Umarım Vazgeçmezsin, insanın neyi hatırladığı kadar neyi unutmayı seçtiği üzerine, iki kişilik bir oyun.
DAHA AZ GÖSTER