Sahnede genç bir adam, bize özel bir ilgi alanından bahsediyor: sesler.
Doğrudan bizimle konuşuyor. Sanki bir sunum yapar gibi.
Sahnenin merkezindeki uzun masa adeta teknik bir merkez gibi. Birtakım aletler, cihazlar, objeler,
DEVAMI fotoğraflar, kayıtlar…
Seslerin onun için nasıl bir etkiye sahip olduğundan bahsediyor.
Çocukluğundan başlayarak, bu konudaki ilgisinin nasıl geliştiğini paylaşıyor bizimle.
Anlattığı şeyler çok kişiselmiş gibi geliyor en başta.
Ama anlatı ilerledikçe, seslerin ortak hafızamızda ne kadar önemli bir yeri olduğunu fark ediyoruz.
Onunla birlikte biz de işitiyoruz anlattığı sesleri. Sadece kulaklarımızla değil. Hafızamızla, duygularımızla, sezgilerimizle işitiyoruz.
Daha önce hiç duymadığımız sesleri bile adeta "hatırlıyoruz".
Şimdiki sesler, çocukluğumuzdaki sesler, yüzyıllar öncesinde var olmuş sesler. Hepsi birleşiyor, ayrışıyor, çarpışıyor, başkalaşıyor, birlikte bizi bir yolculuğa çıkarıyor.
Genç adam, yaşadığı şehrin seslerinin peşine düşüyor, biz de onu takip ediyoruz.
Kişisel tarih, hep birlikte paylaştığımız ortak bir tarihe dönüşüyor.
İşittiklerimiz sayesinde, unuttuklarımızla yüzleşiyoruz, kanıksadıklarımızı fark ediyoruz, yanından geçip gittiklerimizi dinliyoruz . . .
Bir şehirle yeniden tanışıyoruz.


Yazar: Kerem Kurdoğlu
Yönetmen: Mehmet Birkiye
Oynayan: Salih Bademci
Dekor/Işık Tasarımı: Cem Yılmazer
Ses & Efekt Tasarımı: Oğuzhan Akalın
Müzik: Şahin Kureta
Yapımcı: Şermin Ekinci – Sercan Apak
Yapım Koordinatörü: Elif Naz Atmaca
Yardımcı Yönetmen: Gozel Rovshanova
Afiş Tasarımı: Ayşe Zeynep Satıcı, Hüseyin Demirkan
Işık Teknisyeni: Özgür Karaböcek
Yönetmen Yardımcıları: Ata Şimşek, Su Özdemir
Katkıda Bulunanlar: Gabriella Özcan, Senanur Altın
Devrim Erbil, Gün Zileli’ye teşekkürlerimizle.
DAHA AZ GÖSTER