Oyun, kendisini "sıradan bir kayıkçı değil, şairlerin yol arkadaşı" olarak tanımlayan bir anlatıcının gözünden aktarılır. Bu kayık, bilinen anlamda karşı kıyıya yolcu taşımaz; zamandan ve mekandan azade bir biçimde Türk şiirinin dev isimler
DEVAMIini (Can Yücel, Edip Cansever, İlhan Berk, İsmet Özel, Tomris Uyar, Ece Ayhan, Nilgün Marmara, Ülkü Tamer ve Sezai Karakoç) aynı masada buluşturur. Yolcuların bavulları yoktur, yarım kalmış mısraları ve ceplerinde taşıdıkları çocuklukları vardır. Oyun boyunca bu şairler; şiirin ne olduğunu, hayatı, ölümü, babaları, yalnızlığı ve memleketi kendi benzersiz üsluplarıyla tartışırlar. Sonunda anlatıcı, aslında bir kayıkçı değil, hafızayı tamir eden bu insanların "dinleyicisi" olduğunu fark eder ve masadaki boş sandalyeyi seyirciye (okura) devrederek oyunu bitirir.
DAHA AZ GÖSTER