“Bizden olsun” diyordu bir ses, Cahit Atay’ın deyimiyle!.. Ta bağrımızdan. Geçmişimizden, geleceğimizden bir ses. Ama “Pusuda”ydı herkes. Büyük şehirde okuyup kasabasına dönen Yaşar’ı hain bir pusu bekliyordu baba ocağında. Yılanoğlu’nun pl
DEVAMIânı, Şehmus Ağa’nın yılanlığına kadar uzanıyordu. Öyleyse Kezzo’sunu kaybeden Hasso’nun görülecek bir hesabı vardı “Öç”te. Bostancı Dursu’nun dünyası dönüyordu ama hangi yöne ve kime göre? Bir garip göçmen kuşun yuvası varken; insan, bir yuva için tüm ömrünü harcarken “bizden olsun” diyordu bir ses. Ta içimizden.
DAHA AZ GÖSTER