"Konusu, bir kız çocuğu ile annesinin- bir anne ile evlâdının hayat öyküsü, daha doğrusu, aralarındaki sevginin öyküsü. Oyunu ilk okuyuşta sevdim ve beğendim; çünkü, Bellon, bir anne-kızın neşeli, acılı, savaşlı bombardımanlı, mutlu-mutsuz
DEVAMIelli yılını aktarır dururken, oyun, hiç farkettirmeden, son derece ciddi, beşeri, evrensel boyutlara giriyor ve insan hayatının dramını sergiliyor. Ve bütün bunlar, her gün kullanılan, her zaman söylenen sade cümlelerle ya da susuşlarla veriliyor. Bu konuşmalar, aslında, büyük bir incelikle dengelenmiş, yer yer simetrik bir düzen içinde ustalıkla örülmüş. Kişilerin ruhsal durumlarını yansıtan bu konuşmalar, bu sözcükler ne fazla ne eksik, daima en iyi, en gerçeğe uygun biçimde." -Mualla Genez
DAHA AZ GÖSTER