Liman Arkası, Zonguldak'ın maden kültüründen, işçi yaşamından, aile ilişkilerinden ve mahalle hafızasından beslenen tek kişilik bir tiyatro oyunudur. Oyunun merkezinde Deniz vardır. Deniz'in anlatısı üzerinden Esmeray, Melahat, Seyfi, Hayda
DEVAMIr ve mahalledeki diğer insanların hikâyeleri birbirine bağlanır. Kişisel olanla toplumsal olan, gündelik hayatın mizahıyla hayatın daha ağır tarafları aynı anlatı içinde yan yana gelir.

Oyun, bir hikâyeyi yalnızca anlatmakla kalmayan; anlatıcının seyirciyle doğrudan ilişki kurduğu bir sahneleme anlayışından hareket eder. Oyuncu, anlatıcı ile karakterler arasında geçiş yaparken bir yandan hikâyenin dünyasını kurar, bir yandan da seyirciyle olan canlı bağını korur. Bu yapı, meddah geleneğinin anlatma biçimlerinden ve çağdaş anlatı tiyatrosundan beslenir.

Liman Arkası'nda sahne dünyasını belirleyen temel unsur dekor ya da teknik olanaklar değil; oyuncunun sesi, bedeni, anlatımı ve seyirciyle kurduğu ilişkidir. Bu yalınlık, oyunun farklı mekânlarda seyirciyle buluşabilmesine de imkân tanır.
DAHA AZ GÖSTER