Athol Fugard'ın Ada oyunu, yüzeyde yalnızca iki mahkumun birkaç gününü anlatıyor gibi görünür. Ancak yapısal olarak oyun, dört sahnede evrensel bir insani serüveni; ezilmişlikten bilince, bilinçten direnişe, direnişten arınmaya uzanan bir y
DEVAMIolculuğu takip eder. Bu yapı, klasik dramatik kurgu mantığına değil, ritüel döngüsüne dayanır. Başlangıçta "ceza" olarak verilen eylem, oyun ilerledikçe metafizik bir anlam kazanır.

Nelson Mandela'nın da bir zamanlar tutsak olarak kaldığı Robben Adası, seyirci için bu tanıklık düzeneğine dönüşür. Tutsaklığın, özgürlüğün, dostluğun ve kurmacayla inşa edilen bir mücadelenin ritüelistik patikasıdır Ada.
DAHA AZ GÖSTER