Deneyiminizi arttırmak için sitemizde çerezleri kullanıyoruz. Devam ederek Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmektesiniz. Detaylı bilgi için tıklayınız.TAMAM
Kitabı okumuş olmama rağmen oyunun içine çok giremedim ve duygusunu hissedemedim. Konuyu bilmem sadece takip edebilmemi kolaylaştırdı. Kitap neredeyse birebir sahnede. Ancak oyunu kopuk kopuk izledik. Oyun çok fazla sahne geçişi içeriyordu. Dolayısıyla her bir sahnenin hazırlık aşaması sık sık akışı böldü. Hatta geçiş süreleri bazen oynanan sahneden bile uzun sürmüş olabilir. O anlar sıkıcıydı ve dikkati dağıttı. (Bu durum bana bir dönem TV dizisi izlerken reklam sürelerinin abartılı olduğunu, neredeyse reklam arası dizi izlediğimizi hatırlattı. Tam da öyle gibiydi) Sahne akışı, dekor kullanımı ve geçişi iyi kurgulanmamış.Daha fazla kafa yorulmalıydı. Eser oyunlaştırılırken daha yaratıcı olunabilirdi. Şunu da belirtmek istiyorum, ikinci perde ağırlıklı olarak sesli kitap havasındaydı. Özel tiyatrolarda DT de olduğu gibi geniş bir kadro yok. Bu nedenle bir oyuncu birden fazla rol üstlenebiliyor. Anlaşılabilir bir durum bu. Ancak yönetmenin de üç rolde oynaması abartı olmuş. Sahneler kısa geçişler uzun olunca enerji ve duygusu da düşüyor düşüyor. Tiyatro iyi ki var. Ekibin tiyatro yapma çabasına saygı duyuyorum, oyuncular da iyiydi. Bununla beraber çaba yetmemiş diyorum. Bir tiyatro topluluğu turneye çıkabiliyorsa eleştiriye de razı olmalılar. Bundan sonraki sahneleyecekleri oyunlarda eleştirileri dikkate alarak daha iyiye ulaşmalılar.
Kürk Mantolu Madonna / İstanbul Tiyatro Topluluğu